documentaire Camino Frances

Volgende documentaire geeft je een mooi beeld over de Camino Francès. De film is opgevat als een soort dagboek waar de Australische pelgrim- filmmaker met de kijker de bijzonderheden over ‘de weg’ deelt en ook over zijn spirituele ervaring praat. Neem de tijd om deze film rustig te bekijken, hij duurt wel 75 min.

 

Echt de moeite!

 

En dan ga je op weg….

Te vaak maak je beslissingen in dit leven, waar je maar 
gedeeltelijk achter staat. En ook in de beslissingen, die hieruit volgen, 
kun je jezelf maar gedeeltelijk vinden. Hieruit volgen dan weer andere
 beslissingen waarin je jezelf niet meer in vindt.

Totdat je op een dag
 wakker wordt en jezelf niet meer kunt vinden. Dan pak je de spullen die 
belangrijk zijn en je gaat op weg. Totdat je jezelf weer tegen komt. En dan
spreek je jezelf eens streng toe.


(Aboriginal verklaring voor de Walkabout)

Afbeelding

de pelgrimstocht en het leven

Over pelgrimstochten wordt dikwijls zeer diepzinnig gedaan. De emotionele kant speelt een grote rol. Zo lang van huis, het doet natuurlijk wel wat met een mens. De metafoor pelgrimsweg – het leven is daarbij niet ver te zoeken.

Stappen zetten in de richting van je doel is volhouden, vooruitziend zijn, keuzes maken, denken, net zoals in het leven. Je stap voor stap voortbewegen staat symbool voor de gang van het leven.

Onderweg maak je keuzes: neem ik dat platgetreden, bekende pad of onderscheid ik me van de menigte en neem het avontuurlijke pad wat me misschien langs verrassend mooie onbekende plaatsen zal brengen? De kunst van het leven bestaat erin om je aan je keuzes te houden, eventueel je keuze bij te stellen maar de gevolgen van je keuzes ….die moet je erbij nemen en zelf dragen. Zo draagt iedereen zijn eigen rugzak, zijn eigen last in het leven. Dit kunnen gevolgen zijn van foute keuzes, teleurstellingen, verlies, onverwerkte gebeurtenissen enz. De tocht is voor velen ook een mooie gelegenheid om de rugzak, die inmiddels overvol is geraakt, eens uit te laden en het overbodige achter te laten.

Regelmatig kom je ook hindernissen tegen. Bij het nemen van deze obstakels kan je ongekende krachten in jezelf ontdekken, krachten die je niet wist dat je ze in je had. Achteraf kijk je dikwijls verbaasd achterom: “hoe heb ik dat ooit gerealiseerd, waar heb ik die kracht vandaan gehaald?”

Op tocht zijn bestaat, denk ik, net als het leven uit 2 belangrijke componenten:

  • het pure fysieke: de voortbeweging van je lichaam, de werking van je hart, bloedsomloop, enz.
  • de emoties: het ervaren van geluk, relaties, schoonheid, ….. Hier spelen onze zintuigen een grote rol in. Tijdens het wandelen, wanneer onze gedachten zich losmaken van de alledaagse beslommeringen, staan deze op scherp en zorgen zo voor een intensere ervaring. We herontdekken als het ware het gebruik van onze zintuigen en de bijhorende emoties volgen vanzelf.

 

 

529567_216380345168286_1948360651_n

De weg naar Santiago de Compostela

Vanuit België lopen er verschillende pelgrimsroutes richting Frankrijk om daar aan te sluiten op het netwerk van de historische routes naar Compostela. Zie ook de kaartjes onder dit bericht.
De routes liggen niet 100% vast en durven in de loop der jaren wel eens veranderen.
Dit kan bv. een gevolg zijn van de aanleg van een nieuwe brug, de aanwezigheid van overnachtingsplaatsen, de uitbreiding van het wegennet,… Eigenlijk kan je gewoon je eigen weg uitstippelen naar je doel, maar eens in Frankrijk en zeker in Spanje houden de meeste pelgrims zich wel aan de bekende pelgrimswegen, die trouwens ook allemaal een eigen naam hebben.

Vézelay (iets boven midden Frankrijk) en St-Jean-Pied-de-Port (net voor de Pyreneeën)  zijn belangrijke knooppunten van de routes.
Vanuit deze punten wordt er ook veel gestart door mensen die niet het hele traject te voet willen afleggen.

De weg naar Compostela wordt ook wel eens ‘Camino de Santiago’ genoemd of ‘Route de St-Jacques’. Camino=Weg (Spaans)
Met ‘de camino’ bedoeld men meestal de ‘Camino Francés’ , de meest gebruikte route in Spanje, maar bij uitbreiding geldt deze benaming dikwijls voor het ganse traject.

Wat me wel een beetje afschrikt is de drukte op de weg, daarmee bedoel ik het grote aantal pelgrims.
Vooral de laatste 100 km naar het schijnt. Genieten zal er dan vermoedelijk niet meer bij zijn. De drukte heeft duidelijk een reden: je moet de laatste 100 km gestapt hebben om je Compostela te verkrijgen.
Je kan natuurlijk wel toffe medereizigers tegenkomen en er een babbeltje mee doen. Zulke ontmoetingen hopen we regelmatig te mogen meemaken.

Welke route wij gaan lopen?
De bedoeling is te starten in onze woonplaats (Beerse B).
Het opzoekwerk heeft me niet echt wijzer gemaakt:
Via Brabantica, Via Turonensis, Camino Del Norte lijkt mij het kortst maar de combinatie Via Monastica, Via Lemovicensis, Camino Francès het mooist?
De combinatie ‘mooist en kortst’ zal waarschijnlijk niet bestaan, dat zou te perfect zijn 🙂

Ik zal eens moeten informeren bij iemand met ervaring. Misschien iemand die dit leest?
Toch wel belangrijk dat we de juiste keuze maken lijkt me.