over krakende bedden en wiebelende tenten,… ;-)

White-Camping-Sex-T-Shirts

Zon, vakantie, veel singles op pad, allen met eenzelfde doel, boeiende ontmoetingen, diepgaande gesprekken, samen eten, samen glaasje drinken, gedeelde slaapvertrekken,…kortom alle ingrediënten zijn aanwezig om lichamelijk wat dichter tot elkaar te komen zou je denken…

En daar wou ik wel het fijne van weten, dus startte ik mijn zoektocht naar pittige, al dan niet licht erotisch getinte verhalen over krakende bedden in refugio’s, wiebelende tenten op de wegberm en gedeelde slaapzakken (mijn verbeelding sloeg blijkbaar al helemaal op hol  😉  )  Niet dat ik verwachtte om op love stories in de aard van ‘Fifty Shades of Grey’ te stuiten, maar toch, iets had ik toch wel verwacht…Maar ik vond niets, helemaal niets!

Dit kan 2 dingen betekenen:

  • Het is er wel, maar er wordt in alle talen over gezwegen. Een pelgrimstocht was in aanleg immers een religieuze tocht en religie en seks, dat gaat niet echt samen (zegt de paus).
  • Ofwel is de tocht, op zich, a-seksueel. Dit zou best kunnen, maar welke oorzaak ligt hier dan aan de basis? Wat maakt dat het libido van de pelgrim tot een minimumniveau herleid wordt? Bestaat er, om de nachtelijke rust in de albergues te bewaren, misschien een geheim ingrediënt dat aan de pelgrimsmaaltijden wordt toegevoegd?  🙂  Mijn gedachten gaan onmiddellijk uit naar kamfer, een kruid dat vroeger verwerkt werd in de maaltijden van soldaten, psychiatrische patiënten en kloosterlingen, om ze seksueel rustiger te houden. Nee, dat was vroeger natuurlijk! Volgens mij moet de oorzaak van het verlaagde libido eerder gezocht moet worden bij de vermoeidheid. En bij het feit dat je op zo’n pelgrimstocht niet op je aantrekkelijkst bij loopt natuurlijk. Zwetende, onfrisse  lichamen, ongeschoren, make-up loos, zongedroogde haren, weinig flatterende kleding, het hoort er allemaal bij. Bovendien hebben de meeste mensen een spirituele motivatie om de tocht naar Compostela aan te vatten. En de weg naar het doel gebruikt iedereen om zijn eigen motivatie in te vullen: nadenken, verwerken, een belangrijk levenskeerpunt nemen,… De pelgrim is  in die mate in zichzelf gekeerd, bezig met zijn ‘hoger’ doel, dat hij niet open staat voor seksuele toenaderingen. Het spirituele neemt duidelijk de bovenhand tijdens de tocht.  En dan is er nog, naar mijn gevoel, een soort ongeschreven wet: de wet van respect voor de medepelgrim. Respect voor de ideeën van de anderen, voor zijn hele persoon.

Het resultaat van mijn zoektocht naar pittige, romantische en misschien wel erotische verhalen is dus bijzonder pover te noemen. Dergelijke ontmoetingen zullen zeker plaatsvinden, maar ze zijn eerder zeldzaam te noemen. En veel belangrijker: ik vond dingen zoals: het spirituele, respect, vriendschap, behulpzaamheid, luisterbereidheid,…zaken die we in het gewone leven al te vaak vergeten.

 

 

Advertenties

To tent or not to tent?

425996_535463669808933_291092428_n

 

 

Andere jaren ben ik rond deze tijd bijna volledig klaar met de voorbereiding van onze vakantie. Want ik hou van een goed voorbereide vakantie. Voor we ergens naartoe trekken wil ik de mooiste plekjes in de omgeving kennen, verslind ik kilo’s toeristische gidsen uit de bibliotheek en ben ik uren zoet met online informatie zoeken. De meest authentieke dorpjes, de mooiste wandelpaden, de meest ongerepte natuur, wees maar zeker dat niets onopgemerkt blijft. Uit ondervinding weet ik immers dat de mooiste plekjes niet altijd de toeristisch best gekende plekken zijn, en gelukkig maar zou ik zeggen, dan hebben wij ze lekker voor ons alleen 😉  . Ik zou het zonde vinden om thuis te komen en te moeten vaststellen dat we het mooiste plekje gemist hebben terwijl we er op wandelafstand vandaan waren. Nee, een goede voorbereiding daar hangt veel vanaf.

Dit jaar is het anders. Dit jaar overheerst de twijfel: vakantie in het buitenland of kiezen we er toch voor om in ons eigen landje te blijven? Indien we kiezen voor het buitenland zal het een wandelvakantie, met mobilhome van mijn ouders, in het Italiaanse Valle d’Aosta worden (Nationaal park Gran Paradisio). Blijven we in België wordt het een meerdaagse trektocht met rugzak en tentje op de rug. Waar, wanneer en hoe lang weet ik nog niet. Er liggen dus nog veel mogelijkheden open. Eenvoudig gezegd, we moeten gewoon kiezen tussen mobilhome of tent, binnenland of buitenland.

Maar stilletjes, heel stilletjes diep vanbinnen hoop ik dat we gepakt en gezakt, met Doshi, ons hondje, de Belgische natuur in trekken. Gewoon dagelijks stappen tot we geen zin meer hebben, tentje opslaan tussen het groen of op een eenvoudige camping en genieten van de tijd samen. Eenvoudiger kan bijna niet. Back to basics. Ik hoop echt dat ik Eric hiervoor kan overtuigen. Misschien wordt dat wel de aanzet om regelmatig een weekendje erop uit te trekken met de tent. En dan, ja dan….. dan kan ik hem misschien wel voor de volle 100% overtuigen om samen naar Compostela te stappen. Dat zou super zijn   🙂

Overnachtingsplaatsen

Image

Afhankelijk van de manier van reizen (tentje of niet) en je eigen ingesteldheid heb je verschillende mogelijkheden.

Je hebt pelgrims en je hebt luxe-pelgrims.
Een echte pelgrim stapt met zijn bagage op de rug, al dan niet voorzien van een tentje, en slaapt op een eenvoudige overnachtingsplaats.
Maar je hebt ook de luxe-pelgrim die overnacht in hotels en waarvan de bagage wordt achterna gebracht. Ja, echt, ze bestaan! Dan is het naar mijn gevoel geen echte pelgrimstocht, het moet een beetje authentiek blijven hé? 
In België en Noord-Frankrijk zijn er geen speciale overnachtingplaatsen voorzien voor pelgrims. Je kan wel gebruik maken van een lijst van particulieren die een slaapplaats voor pelgrims aanbieden, maar die lijst is niet echt lang te noemen. Dit houdt ook wel enkele nadelen in: je moet de plaats ongeveer 24u op voorhand reserveren en het is wel de bedoeling om ’s avonds die plek dan ook bereikt hebt.

Daarentegen geeft reizen met een tentje je wel die extra vrijheid en onafhankelijkheid om te kunnen stoppen waar en wanneer je wilt. Je kan gebruik maken van een camping, een warm douchke na een lange wandeldag lijkt me heerlijk! Of je kan je huisje in het wild  of op particuliere eigendom neerplanten. Wel even aan de eigenaar vragen of het o.k. is, dat lijkt me vanzelfsprekend. Met een welgemeende glimlach moet dat zonder twijfel lukken 😉

Eens verder Frankrijk in en zeker in Spanje vormt overnachten geen probleem meer, daar heb je de albergues en de hostels (pensions) die democratische prijzen hanteren. Mensen die met de tent op de rug vertrekken sturen hun tentje dan ook dikwijls met de post terug  eens ze aangekomen zijn in Zuid-Frankrijk. In refugios slaap je op slaapzalen, er zijn douches voorzien, al dan niet warm water. Soms is er een keukentje voorzien om te koken, soms kan je er ontbijten. Je betaald er een vaste bijdrage of een vrijwillige bijdrage. Je wordt er verwelkomt door een hospitalero, iemand die zich op vrijwillige basis inzet voor de opvang van de pelgrims. Meestal gelden volgende huisregels: licht gaat uit om 22u en weer aan om 6u, om 8u is bijna iedereen weer op pad. Op de foto hierboven zie je de slaapzaal van de pelgrimsherberg van Roncesvalles, er is plaats voor 120 pelgrims!

Veel keuze hebben we niet, we willen het eenvoudig, veel vrijheid, zoveel mogelijk onafhankelijk van anderen, dus gaan we dus voor een tentje!
Nadelen van het meenemen van een tentje: extra gewicht van tent, matje, slaapzak, kookgerei maakt toch al gauw 3kg extra op de rug om mee te zeulen.
En het moet natuurlijk altijd nog eerst aangekocht worden dus dat wordt een extra uitgave.

lijst van albergues op de Camino Frances:

beknopte afdrukbare pdf versie:

http://www.caminodesantiago.me/camino-de-santiago-guides/albergues-on-the-camino-frances/

  • uitgebreidere versie:

http://www.caminosantiago.org/cpperegri … CaminoId=1