Bestaat “de pelgrim”?

Bestaat de typische pelgrim wel?

Eerst even zoeken in de statistieken van 2011:

Van de 183400 pelgrims die dat jaar Compostela bereikten was 57% mannelijk, 57% was tussen 30-60 jaar oud, dus toch niet allemaal grijze hoofden, zoals ik verkeerdelijk had gedacht ­čśë 72% kwam via de Camino Frances en 1685 (0,92%) onder hen waren Belg. Tot zover de saaie cijfers. Mijn conclusie: veel te weinig Belgen en veel te weinig vrouwen, daar gaan we iets aan doen! ­čśë

uitgebreide statistieken kan je op deze link van het pelgrimskantoor te Compostela vinden: http://peregrinossantiago.es/eng/pilgrims-office/statistics/

uit welke landen komen de duizenden pelgrims en welke landen zijn het best vertegenwoordigd? Bekijk het op deze kaart: http://www.targetmap.com/viewer.aspx?reportId=22132

Kunnen er bepaalde eigenschappen aan “de pelgrim” toegeschreven worden? Jazeker, bepaalde zaken zie ik steeds terugkomen als het over pelgrims gaat zoals:

Pelgrims zijn natuurliefhebbers. Ze genieten ervan om in de buitenlucht te zijn, kunnen gefacineerd kijken naar een mooi uitzicht, een klein bloempje, het verloop van de seizoenen,…Iemand die er niet van houd om buiten te vertoeven begint meestal niet aan de tocht.

We zien ook dat pelgrims meestal zeer milieubewust zijn. Sommigen zijn er zich sterk van bewust dat we de natuurlijke rijkdommen van onze planeet aan het uitputten zijn, het natuurlijk evenwicht aan het verstoren zijn, enkel ten voordele van ons comfort. Voor enkelen onder hen is de onvrede hierover zo groot dat dit ook hun hoofdmotivatie wordt om op tocht te vertrekken. En niet zelden gaan ze na hun terugkomst hun leven helemaal anders inrichten, eenvoudiger leven, minder consumeren, hun waardebesef totaal veranderen,..

Pelgrims zijn mensen met een ‘open geest’. Een pelgrimstocht kan je nooit volledig plannen. Er zijn veel elementen waar je geen controle over hebt en onverwachte dingen die gebeuren. Neem nu het weer. Het is niet zo dat, zoals in de toeristische brochures, de zon altijd op je bolleke zal schijnen. Er zullen zeker regendagen zijn, misschien wel enkele dagen na elkaar zodat je kleren helemaal klammig worden van het vocht. Aangenaam is anders! Ja zal al eens een verplichte rustdag moeten inlassen t.g.v. spierpijn, vermoeidheid of ziekte. Als pelgrim moet je hier flexibel kunnen op inspelen. Anderzijds zijn er ook onverwachte positieve ervaringen zoals het ontmoeten van bijzondere mensen, het ontstaan van vriendschappen, spontaan hulp krijgen in moeilijke momenten,… Het zijn dikwijls deze onverwachte gebeurtenissen die een blijvende indruk nalaten, dikwijls voor de rest van je leven. Uit al deze ervaringen, zowel positieve als negatieve, kan je lessen trekken.┬áVoorwaarde is wel dat je je geest hiervoor openstelt.

Pelgrims zijn mensen die er niet tegenop zien om het met minder comfort te leven. Ze zijn bereid om zich los te maken van een samenleving vol comfort en binnen te treden in de wereld van pelgrim waar er geen klasseverschil is, iedereen evenwaardig is en uiterlijk vertoon van geen tel is. Tijdens de tocht is het niet de bedoeling dat je van hotel naar hotel stapt h├ę. Wellicht zullen die luxepaardjes er wel zijn, maar kunnen we ze dan tot de echte pelgrim rekenen? Volgens mij niet. Tenzij je er een goede reden voor hebt , zoals een medische reden bijvoorbeeld, dan kan ik het wel begrijpen. Ik ga me er juist goed bij voelen om alle comfort achter te laten! Door de jaren bouw je altijd maar luxe bij op en ga je die zaken minder en minder waarderen, steeds naar meer verlangen. Tijd om terug van 0 te starten dus. Genieten van een tasje oploskoffie onderweg i.p.v. uit het dure espressotoestel thuis. Je zachte bed ruilen voor een eenvoudig matje en slaapzak om wakker te worden met de opkomende zon. Heerlijk toch?

Pelgrims hebben een doel. Daarmee bedoel ik niet het praktische doel ‘Santiago de Compostela’ maar ze ondernemen de tocht dikwijls met een eigen specifieke reden. Veel voorkomende doelen zijn: bezinnen over het leven, uit onvrede met je leven, het overlijden van iemand, je leven een andere wending willen geven, als bedanking,… Of zoals bij mij om mijn hoofd eens leeg te maken en rustig te kunnen nadenken over de toekomst.

Blijkbaar hebben de pelgrims die onderweg zijn toch heel wat gemeen, ze vormen een gemeenschap op zich waarin iedereen dezelfde rol heeft: op weg zijn. Lijkt me een mooi uitgangspunt. Was er buiten die pelgrimsgemeenschap ook maar wat meer van die gelijkheid merkbaar. Alles is toch zo ongelijk verdeeld h├ę?


 

Advertenties

Pelgrims onder elkaar

Ik lees niets dan positief over de sfeer tussen de stappers!
Als ik een negatief punt moet aanhalen zal het wel gaan over het lawaai (lees gesnurk) in de slaapzalen van de refugio’s.
Oordopjes aanbevolen!

Pelgrims onder elkaar, allen met hetzelfde einddoel dat schept natuurlijk een band.
Er zijn dikwijls prettige onderlinge contacten, de medestappers zijn ook zeer divers van pluimage en afkomstig van over de hele wereld.
Er hangt niet echt een religieus sfeertje op de tocht, maar dat hoeft ook niet.
De gesprekken gaan dikwijls over de reden van de tocht, wat heel boeiende gesprekken kan opleveren. De gebruikte taal is heel universeel: een mengeling van Engels, Frans en gebarentaal, tenzij je een landgenoot of een Nederlander (kom je zeker tegen!) tegen het lijf loopt natuurlijk.
De gesprekken zijn soms zeer diepgaand en mensen stellen zich wel heel open op wanneer je bedenkt dat men elkaar vooraf nog nooit ontmoet heeft.

Het onderlinge solidariteitsgevoel is dan ook zeer groot zowel pelgrims onderling als met de bewoners die langs de camino wonen.
Een probleem wordt snel opgelost, er wordt dikwijls spontaan hulp geboden.

Gedurende de tocht, die ieder toch op zijn eigen tempo aflegt, kom je regelmatig mensen tegen, maakt al dan niet een babbeltje, stapt verder, enkele dagen later kan het zijn dat je elkaars pad weer kruist.
Ook op het plein voor de kathedraal van Compostela zie je naar het schijnt ook wel verschillende bekende gezichten terug. Fijn dat je elkaar op zo’n belangrijk moment nog even kan begroeten en feliciteren met het bereiken van Compostela.
Het zal er allemaal wel z├ę├ęr emotioneel aan toe gaan, zonder twijfel. En ik ben al zo een bleit….

Ik vraag me af welk gevoel er bij mij bij in Compostela zal overheersen: blij dat het voorbij is of spijt om terug naar huis te moeten?
Daarom lijkt het me nuttig om na aankomst nog enkele dagen in de stad te verblijven om wat af te kicken, alles een plaats te geven.
En Compostela lijkt me ook wel een stad waar veel te bekijken is.

De weg naar Santiago de Compostela

Vanuit Belgi├ź lopen er verschillende pelgrimsroutes richting Frankrijk om daar aan te sluiten op het netwerk van de historische routes naar Compostela. Zie ook de kaartjes onder dit bericht.
De routes liggen niet 100% vast en durven in de loop der jaren wel eens veranderen.
Dit kan bv. een gevolg zijn van de aanleg van een nieuwe brug, de aanwezigheid van overnachtingsplaatsen, de uitbreiding van het wegennet,… Eigenlijk kan je gewoon je eigen weg uitstippelen naar je doel, maar eens in Frankrijk en zeker in Spanje houden de meeste pelgrims zich wel aan de bekende pelgrimswegen, die trouwens ook allemaal een eigen naam hebben.

V├ęzelay (iets boven midden Frankrijk) en St-Jean-Pied-de-Port (net voor de Pyrenee├źn) ┬ázijn belangrijke knooppunten van de routes.
Vanuit deze punten wordt er ook veel gestart door mensen die niet het hele traject te voet willen afleggen.

De weg naar Compostela wordt ook wel eens ‘Camino de Santiago’ genoemd of ‘Route de St-Jacques’. Camino=Weg (Spaans)
Met ‘de camino’ bedoeld men meestal de ‘Camino Franc├ęs’ , de meest gebruikte route in Spanje, maar bij uitbreiding geldt deze benaming dikwijls voor het ganse traject.

Wat me wel een beetje afschrikt is de drukte op de weg, daarmee bedoel ik het grote aantal pelgrims.
Vooral de laatste 100 km naar het schijnt. Genieten zal er dan vermoedelijk niet meer bij zijn. De drukte heeft duidelijk een reden: je moet de laatste 100 km gestapt hebben om je Compostela te verkrijgen.
Je kan natuurlijk wel toffe medereizigers tegenkomen en er een babbeltje mee doen. Zulke ontmoetingen hopen we regelmatig te mogen meemaken.

Welke route wij gaan lopen?
De bedoeling is te starten in onze woonplaats (Beerse B).
Het opzoekwerk heeft me niet echt wijzer gemaakt:
Via Brabantica, Via Turonensis, Camino Del Norte lijkt mij het kortst maar de combinatie Via Monastica, Via Lemovicensis, Camino Franc├Ęs het mooist?
De combinatie ‘mooist en kortst’ zal waarschijnlijk niet bestaan, dat zou te perfect zijn ­čÖé

Ik zal eens moeten informeren bij iemand met ervaring. Misschien iemand die dit leest?
Toch wel belangrijk dat we de juiste keuze maken lijkt me.