over krakende bedden en wiebelende tenten,… ;-)

White-Camping-Sex-T-Shirts

Zon, vakantie, veel singles op pad, allen met eenzelfde doel, boeiende ontmoetingen, diepgaande gesprekken, samen eten, samen glaasje drinken, gedeelde slaapvertrekken,…kortom alle ingrediënten zijn aanwezig om lichamelijk wat dichter tot elkaar te komen zou je denken…

En daar wou ik wel het fijne van weten, dus startte ik mijn zoektocht naar pittige, al dan niet licht erotisch getinte verhalen over krakende bedden in refugio’s, wiebelende tenten op de wegberm en gedeelde slaapzakken (mijn verbeelding sloeg blijkbaar al helemaal op hol  😉  )  Niet dat ik verwachtte om op love stories in de aard van ‘Fifty Shades of Grey’ te stuiten, maar toch, iets had ik toch wel verwacht…Maar ik vond niets, helemaal niets!

Dit kan 2 dingen betekenen:

  • Het is er wel, maar er wordt in alle talen over gezwegen. Een pelgrimstocht was in aanleg immers een religieuze tocht en religie en seks, dat gaat niet echt samen (zegt de paus).
  • Ofwel is de tocht, op zich, a-seksueel. Dit zou best kunnen, maar welke oorzaak ligt hier dan aan de basis? Wat maakt dat het libido van de pelgrim tot een minimumniveau herleid wordt? Bestaat er, om de nachtelijke rust in de albergues te bewaren, misschien een geheim ingrediënt dat aan de pelgrimsmaaltijden wordt toegevoegd?  🙂  Mijn gedachten gaan onmiddellijk uit naar kamfer, een kruid dat vroeger verwerkt werd in de maaltijden van soldaten, psychiatrische patiënten en kloosterlingen, om ze seksueel rustiger te houden. Nee, dat was vroeger natuurlijk! Volgens mij moet de oorzaak van het verlaagde libido eerder gezocht moet worden bij de vermoeidheid. En bij het feit dat je op zo’n pelgrimstocht niet op je aantrekkelijkst bij loopt natuurlijk. Zwetende, onfrisse  lichamen, ongeschoren, make-up loos, zongedroogde haren, weinig flatterende kleding, het hoort er allemaal bij. Bovendien hebben de meeste mensen een spirituele motivatie om de tocht naar Compostela aan te vatten. En de weg naar het doel gebruikt iedereen om zijn eigen motivatie in te vullen: nadenken, verwerken, een belangrijk levenskeerpunt nemen,… De pelgrim is  in die mate in zichzelf gekeerd, bezig met zijn ‘hoger’ doel, dat hij niet open staat voor seksuele toenaderingen. Het spirituele neemt duidelijk de bovenhand tijdens de tocht.  En dan is er nog, naar mijn gevoel, een soort ongeschreven wet: de wet van respect voor de medepelgrim. Respect voor de ideeën van de anderen, voor zijn hele persoon.

Het resultaat van mijn zoektocht naar pittige, romantische en misschien wel erotische verhalen is dus bijzonder pover te noemen. Dergelijke ontmoetingen zullen zeker plaatsvinden, maar ze zijn eerder zeldzaam te noemen. En veel belangrijker: ik vond dingen zoals: het spirituele, respect, vriendschap, behulpzaamheid, luisterbereidheid,…zaken die we in het gewone leven al te vaak vergeten.