Training vooraf?

Afbeelding

Afhankelijk van je huidige lichamelijke toestand en de afstand die je wilt stappen is een fysieke voorbereiding zeker nuttig.

Het klinkt misschien een beetje tegenstrijdig maar ik denk dat hoe korter de afstand die je wilt stappen (toch minimum 100 km), hoe meer je vooraf moet trainen. Pelgrims die een (relatief) korte afstand willen afleggen hebben nogal eens de neiging om, dikwijls door een te krap tijdsschema, te hevig aan de tocht te beginnen en zo kwetsuren op te lopen of de tocht vroegtijdig te moeten afbreken.  Ben je langer onderweg heb je de luxe om je dagelijkse inspanning geleidelijk op te drijven en de eerste weken als ‘inloopweken of trainingsweken’ te beschouwen. Gelukkig zijn wij fysiek vrij goed in orde, wandelen we regelmatig en bovendien willen wij van huis uit ‘all the way’ tot Compostela gaan, dus onze fysieke voorbereiding zal eerder beperkt  zijn. Mijn krakende schouders (deze zijn bij mij nogal stressgevoelig) zullen onderweg zonder twijfel wel loskomen. Toch zal ik nog wat aan mijn uithoudingsvermogen moeten werken zodat ik wat dichter bij Erics niveau kom want ik ben niet van plan om steeds 100 m achter hem aan te lopen! Praat niet zo gemakkelijk hé?

Tijdens onze voorbereiding gaan we ons vooral richten op het testen en leren kennen van het nieuwe materiaal zoals de rugzak, de tent, het organiseren van ons leven onderweg,… Als het pijpenstelen regent wil je natuurlijk zonder stuntelen je tentje op een snelle manier kunnen opzetten. We zullen moeten leren om onze rugzak zo te vullen en af te stellen dat hij comfortabel op onze rug zit…. Het is dikwijls zelf wat uitzoeken wat het meest comfortabel loopt.  Belangrijk is het ook om je eigen wandelritme te vinden als je volledig bepakt bent. De bedoeling is dat je aan dit ritme het wandelen zo ongeveer 7u/dag kan volhouden. Met de nodige rustperiodes natuurlijk.

Zodra we ons materiaal allemaal aangekocht hebben (Dirk en Marie-Louise van De Wandelstok, hou jullie klaar als we met ons materiaallijstje komen!) zullen we regelmatig een weekendje weg plannen. Nieuwe wandelschoenen kunnen dan ook meteen ingelopen worden. Dat is ook de kans om wat te oefenen met de nordic walking stokken want met het toepassen van de correcte techniek haal je er echt wel voordeel uit! De nordic stokken zijn ook ideaal om mijn uithoudingsvermogen te verbeteren. Daar kan ik al mee starten, want de stokken heb ik al langer. Dat is dan ook meteen mijn eerste goede voornemen voor 2013 😉 Volhouden met die stokken is dus de boodschap!

Bestaat “de pelgrim”?

Bestaat de typische pelgrim wel?

Eerst even zoeken in de statistieken van 2011:

Van de 183400 pelgrims die dat jaar Compostela bereikten was 57% mannelijk, 57% was tussen 30-60 jaar oud, dus toch niet allemaal grijze hoofden, zoals ik verkeerdelijk had gedacht 😉 72% kwam via de Camino Frances en 1685 (0,92%) onder hen waren Belg. Tot zover de saaie cijfers. Mijn conclusie: veel te weinig Belgen en veel te weinig vrouwen, daar gaan we iets aan doen! 😉

uitgebreide statistieken kan je op deze link van het pelgrimskantoor te Compostela vinden: http://peregrinossantiago.es/eng/pilgrims-office/statistics/

uit welke landen komen de duizenden pelgrims en welke landen zijn het best vertegenwoordigd? Bekijk het op deze kaart: http://www.targetmap.com/viewer.aspx?reportId=22132

Kunnen er bepaalde eigenschappen aan “de pelgrim” toegeschreven worden? Jazeker, bepaalde zaken zie ik steeds terugkomen als het over pelgrims gaat zoals:

Pelgrims zijn natuurliefhebbers. Ze genieten ervan om in de buitenlucht te zijn, kunnen gefacineerd kijken naar een mooi uitzicht, een klein bloempje, het verloop van de seizoenen,…Iemand die er niet van houd om buiten te vertoeven begint meestal niet aan de tocht.

We zien ook dat pelgrims meestal zeer milieubewust zijn. Sommigen zijn er zich sterk van bewust dat we de natuurlijke rijkdommen van onze planeet aan het uitputten zijn, het natuurlijk evenwicht aan het verstoren zijn, enkel ten voordele van ons comfort. Voor enkelen onder hen is de onvrede hierover zo groot dat dit ook hun hoofdmotivatie wordt om op tocht te vertrekken. En niet zelden gaan ze na hun terugkomst hun leven helemaal anders inrichten, eenvoudiger leven, minder consumeren, hun waardebesef totaal veranderen,..

Pelgrims zijn mensen met een ‘open geest’. Een pelgrimstocht kan je nooit volledig plannen. Er zijn veel elementen waar je geen controle over hebt en onverwachte dingen die gebeuren. Neem nu het weer. Het is niet zo dat, zoals in de toeristische brochures, de zon altijd op je bolleke zal schijnen. Er zullen zeker regendagen zijn, misschien wel enkele dagen na elkaar zodat je kleren helemaal klammig worden van het vocht. Aangenaam is anders! Ja zal al eens een verplichte rustdag moeten inlassen t.g.v. spierpijn, vermoeidheid of ziekte. Als pelgrim moet je hier flexibel kunnen op inspelen. Anderzijds zijn er ook onverwachte positieve ervaringen zoals het ontmoeten van bijzondere mensen, het ontstaan van vriendschappen, spontaan hulp krijgen in moeilijke momenten,… Het zijn dikwijls deze onverwachte gebeurtenissen die een blijvende indruk nalaten, dikwijls voor de rest van je leven. Uit al deze ervaringen, zowel positieve als negatieve, kan je lessen trekken. Voorwaarde is wel dat je je geest hiervoor openstelt.

Pelgrims zijn mensen die er niet tegenop zien om het met minder comfort te leven. Ze zijn bereid om zich los te maken van een samenleving vol comfort en binnen te treden in de wereld van pelgrim waar er geen klasseverschil is, iedereen evenwaardig is en uiterlijk vertoon van geen tel is. Tijdens de tocht is het niet de bedoeling dat je van hotel naar hotel stapt hé. Wellicht zullen die luxepaardjes er wel zijn, maar kunnen we ze dan tot de echte pelgrim rekenen? Volgens mij niet. Tenzij je er een goede reden voor hebt , zoals een medische reden bijvoorbeeld, dan kan ik het wel begrijpen. Ik ga me er juist goed bij voelen om alle comfort achter te laten! Door de jaren bouw je altijd maar luxe bij op en ga je die zaken minder en minder waarderen, steeds naar meer verlangen. Tijd om terug van 0 te starten dus. Genieten van een tasje oploskoffie onderweg i.p.v. uit het dure espressotoestel thuis. Je zachte bed ruilen voor een eenvoudig matje en slaapzak om wakker te worden met de opkomende zon. Heerlijk toch?

Pelgrims hebben een doel. Daarmee bedoel ik niet het praktische doel ‘Santiago de Compostela’ maar ze ondernemen de tocht dikwijls met een eigen specifieke reden. Veel voorkomende doelen zijn: bezinnen over het leven, uit onvrede met je leven, het overlijden van iemand, je leven een andere wending willen geven, als bedanking,… Of zoals bij mij om mijn hoofd eens leeg te maken en rustig te kunnen nadenken over de toekomst.

Blijkbaar hebben de pelgrims die onderweg zijn toch heel wat gemeen, ze vormen een gemeenschap op zich waarin iedereen dezelfde rol heeft: op weg zijn. Lijkt me een mooi uitgangspunt. Was er buiten die pelgrimsgemeenschap ook maar wat meer van die gelijkheid merkbaar. Alles is toch zo ongelijk verdeeld hé?


 

Ze is aangekomen!

IMG_1880

Verleden week viel ze in mijn brievenbus 🙂 Mijn lidkaart van het Vlaams Compostelagenootschap.

Nu hoor ik er officieel bij. Bij het woord ‘genootschap’ moet ik altijd denken aan de Middeleeuwen en de Ridders van de Ronde Tafel en de jonkvrouwen met de mooie lange kleren, de speciale hoeden, de koene ridders die strijden voor de hand van hun geliefde, de muziek en de gedichten van de minnestrelen en troubadours. Ben in mijn gedachten weer aan het afdwalen en alles weer aan het romantiseren denk ik 🙂 In die kastelen zal het best wel koud geweest zijn en dan al die oorlogen en de arme boeren die hard moesten werken om dan hun oogst aan de kasteelheer af te geven, om dan nog te zwijgen van de dodelijke pest! En daarbij, ik heb mijn koene ridder al gevonden, al is Eric eerder het type ‘minnestreel’ denk ik 😉

‘De ridders van de Ronde Tafel ‘dat was toch ook een genootschap, of heb ik het mis? Even nog wat dieper graven in mijn geheugen en ik weet ook nog dat de tafel rond was omdat iedereen die rond de tafel zat een gelijkwaardige inbreng had en even belangrijk was  (aan een rechthoekige tafel zit de baas of leider altijd aan de kop en heeft bijgevolg ook het laatste woord).

Momenteel zijn er 2400 gezinnen lid van het Vlaams Compostelagenootschap. Met z’n allen rond de tafel zitten is er dus niet bij. En het genootschap is 27 jaar geleden opgericht, dus helemaal niet uit de Middeleeuwen. Daar gaan mijn romantische dromen…

Het Compostelagenootschap biedt de toekomstige pelgrim alle mogelijke informatie, ze leveren de geloofsbrief en het stempelboekje af, organiseren bijeenkomsten, infodagen, hebben een bibliotheek, en een informatieve website, verschillende werkgroepen,…

www.compostelagenootschap.be/

Wat stop je in je rugzak?

Onder pelgrims is er een populair gezegde: alles wat je thuis laat is mooi meegenomen! Dit om duidelijk te maken dat weinig meenemen alleen maar in je eigen voordeel is. Ideaal is het gewicht dat je op je rug draagt te beperken tot 10kg voor een man en 8kg voor een vrouw. Voeding en drank komen er nog als extra bovenop. De weegschaal zal dus moeten gebruikt worden!
Eén ding is zeker: je little black dress en je hakken laat je thuis!!! 😦  Juwelen en andere waardevolle spullen ook. Jeansbroek en andere katoenen spullen ook.
Eisen gesteld aan kleding: licht en sneldrogend. En natuurlijk strijkvrij, zo bespaar je het extra gewicht van strijkijzer en strijkplank op je rug  ;-). Ga naar een degelijke winkel waar je goed geïnformeerd wordt en kies voor goede kwaliteit!
Schoenen: liefst hoge wandelschoenen om water en modder en steentjes zoveel mogelijk buiten je schoenen te houden. Normaal gezien kan je de tocht met 1 paar schoenen uitlopen.  Een paar lichtgewicht wandelsandalen type ‘Teva’ (ge weet wel van die lelijke, totaal niet elegante, maar wel goed zittende gedrochten 😉  ) zullen ook van pas komen. Voor vertrek reserveer ik nog een extra paar schoenen in buitensportzaak  ‘De Wandelstok’ te Beerse. Dit is de winkel van onze buren, waar ik graag wat reclame voor maak, omdat ze iedereen bijstaan met goede raad en kwaliteitsproducten aanbieden. Bij eventuele panne onderweg zijn ze bereid ons de gereserveerde schoenen via de post onder ‘poste restante’ op te sturen. Ze worden dan onderweg in een postkantoor naar keuze afgeleverd. Het is trouwens ook een goed idee om teveel aan bagage onderweg terug naar huis te sturen.
Hieronder een voorbeeld van een paklijst
Rugzak met regenhoes
Kleding (incl. wat je aanhebt)

  • 1-2 thermische onderlijfjes
  • 3 onderbroeken
  • 2 BH’s
  • 1 paar dunne sokken
  • 3 paar stevige trekkingkousen (kort en/of lang)
  • 2 polobloesjes
  • 1 hemd dun, korte mouwen
  • 1 trekkingbroek lang, afritsbaar
  • 1 trekkingbroek kort
  • 1 short
  • 1 zwempak
  • 4 zakdoeken
  • 1 fleece
  • 1 regenvest of regencape
  • 1 zonnehoed
  • 1 paar (hoge) trekkingschoenen
  • 1 paar lage schoenen of sandalen

Slaapgerief

  • 1 slaapzak
  • 1 slaapmatje
  • broek+t-shirt: die overdag ook draagbaar zijn

Wasgerief

  • 2 kleine handdoekjes
  • 2 washandjes
  • zeep, tandenborstel, tandpasta, scheergerief (sommige pelgrims laten baard groeien) kam
  • persoonlijke verzorging en hygiëne

Allerlei
  • documenten (I.K., geloofsbrief)
  • geld, bank- en kredietkaart
  • schrijfgerief, tekenschrif
  • wandelgidsen en kaarten
  • kompas (in Spanje niet nodig)
  • 10 m koord, 6-8 veiligheidsspelden
  • zaklamp met ev. reservebatterij
  • fototoestel en geheugenkaartje(s);
  • adressenlijst, telefoonnummers
  • drinkfles 1l,beker, bestek, bord
  • zonnebril, zonnemelk
  • aansteker
  • 1 wc-rol
  • naaigerief
  • taalgids Spaans
  • lectuur
  • E.H.B.O.
  • Europese Ziekteverzekeringskaart
  • persoonlijke medicatie
  • immodium
  • middel tegen spierpijnen
  • ontsmettingsmiddel
  • Compeed ( blaren)
  • degelijk zakmes
  • pijnstillers
  • gsm en lader
  • wandelstokken
  • tablet? blog bijhouden 😉
  • broeksriem, onderweg zullen we ongetwijfeld afvallen!
  • kleine tube biologisch afbreekbaar wasmiddel

kampeerspullen

  •  tent
  • slaapzak
  • kookvuurtje
  • kookpotje en pannetje
  • iets waterdicht om op te zitten, een zitlapje zal ik het maar noemen

 

Om alles handig op te bergen en gemakkelijk terug te vinden pakken we elk onderdeel (slaapgerief,toiletgerief,…) apart in in een plastiek zakje of beter nog een nylon zakje dat je sluit met een trekkoordje.

Omdat je zo weinig kleding bij hebt zal je regelmatig, indien mogelijk, elke dag een klein wasje moeten doen. De kleding spoelen is vaak ook al genoeg. In vele steden vind je wassalons of je kan altijd wel ergens gebruik maken van een riviertje ofzo (vandaar de biologisch afbreekbare zeep). Door middel van een paar wasknijpers hang je alles te drogen bv. aan de spanlijn van de tent of desnoods aan je rugzak. Bij regenweer is het raadzaam het wasje even uit te stellen.

Kleding wordt voor vertrek nog goed nagekeken op eventuele losse knopen, losgekomen naden,…

Ongeruste moeder…

telefoongesprek tussen mijn moeder en mij:

‘ik heb je blog gelezen’

‘ja, en?’

‘zeg, is da ni gevaarlijk?’

‘hoe, gevaarlijk?’

‘wel ja, zo te voet naar Compostela trekken?’ ‘er kan toch vanalles gebeuren?’

‘maar nee, en daarbij wa zou er kunnen gebeuren? St-Jacobus zal mij wel beschermen zeker?’

‘denkt ge? daar zou ik toch ni teveel op rekenen zenne!’ Ik probeer iets anders te verzinnen om haar gerust te stellen maar er schiet mij niet direct iets te binnen. Eigenlijk had ik wel kunnen denken dat mijn moeder niet echt gelooft in de beschermende krachten van de heiligen 🙂

‘en Eric zal mij ook wel beschermen!’ flap ik er uit.

‘oh, Eric gaat ook mee?’

‘ja, natuurlijk’ zei ik op overtuigende toon maar tezelfdertijd besefte ik dat Eric eigenlijk nog niet voor 100% zeker heeft toegezegd om mee te gaan.  Er rust dus een grote verantwoordelijkheid op Eric’s schouders: meegaan om mij te beschermen

Mijn eigen, levende beschermengel. Dat zie ik wel zitten. 😉

Later las ik het volgende in de gids ‘Praktisch pelgrimeren’ van het Compostelagenootschap wat mijn moeder misschien wel kan overtuigen:

“Over je veiligheid tijdens de tocht hoef je je geen zorgen te maken, ook niet als je in je eentje onderweg bent. Voorzover ons bekend zijn er geen pelgrims die door toedoen van derden, kwaadwillende lieden, echt in gevaar zijn geweest. Natuurlijk zijn er altijd weer verhalen over min of meer gevaarlijke verkeerssituaties, spannende of vervelende ontmoetingen, en momenten waarop iemand zich al dan niet terecht niet op z’n gemak voelde en mogelijk zelfs bedreigd. Maar de Camino is niet onveiliger dan een gewone tocht door België of Nederland……Wees echter altijd, vooral in grotere steden , op je qui-vive en gebruik je verstand.”

Met andere woorden: als ik mijn verstand gebruik kan er weinig gebeuren. Ik (of wij) zal (zullen) echt niets niks doen waar ik mij niet goed bij voel of gevaarlijk is hoor mams!

Wat gaat dat kosten?

Belangrijk om weten voor je vertrekt natuurlijk.

Een gedeelte van de kosten worden bepaald door je manier van reizen.

Laten we aannemen dat we met 2 personen en een tentje van Beerse naar Santiago trekken en dat we de route stappen in 100 dagen. De route kan je grofweg in 2 delen splitsen:

De eerste helft tot Zuid-Frankrijk (ongeveer de eerste 65 dagen) is het duurste gedeelte. Hier zijn geen of zeer weinig voorzieningen voor pelgrims. Overnachten op een camping is hier duurder en het eten onderweg is ook duurder vooral als je altijd uit wilt gaan eten. Onze bedoeling is om af en toe ( elke 2 à 3 dagen) op een camping te overnachten en ons eten gewoon onderweg in een winkel te kopen. Dan kan je rekenen op €20 per dag/pp.

In Zuid-Frankrijk en Spanje zijn er veel meer voorzieningen voor pelgrims en dat maakt het wel een stuk goedkoper. Daardoor vallen de kosten vaak lager uit dan je thuis gewoon bent, ook omdat het sobere leven onderweg minder geld vraagt. En sober leven is toch de bedoeling van een pelgrim hé? Zo kan je in een cafe-bar in Spanje een ontbijtje nuttigen voor €3 en voor €10 eet je een pelgrimsmenu bestaande uit voorgerechtje, maaltijd en nagerechtje, brood en wijntje inbegrepen. De typische bocadillo-sandwich (stokbrood met kaas, chorizo, omelet, tonijn of hesp, eventueel met een sneetje tomaat en wat olijfolie) en een kop koffie kost je €5. Wil je het nog goedkoper kan je naar de ‘supermecado’ gaan en je eten zelf bereiden. Wat het drinken betreft: onderweg heb je een hervulbare waterfles mee die je regelmatig vult. Bijna elk dorp heeft een gemeentelijke waterbron met drinkbaar water. Ga je ’s avonds met je mede-pelgrims naar een bar om wat te socializen is frisdrank het duurst om te drinken, gevolgd door bier, en wijn is het goedkoopst (joepie ;-)) Om te overnachten hebben we een lijst van campings onderweg en indien mogelijk maken we gebruik van overnachten op privéterrein of naast een albergue waar we eventueel ook gebruik mogen maken van het sanitair. De kostprijs voor dit gedeelte is rond €15 à €18 dag/pp.

Even alles bij elkaar tellen : 65 dagen aan €20 dag/pp

35 dagen aan €17 dag/pp

Samen maakt dat 1300+595= €1895/pp, laten we afronden op €2000 pp

Dit betreft wel de goedkoopste manier van reizen dit houdt in: goedkoop of zoveel mogelijk gratis overnachten in een tentje en niet elke dag uit eten gaan.

Indien je met 2 personen kan stappen wordt het weer iets goedkoper: een deel van de uitrusting deel je immers, dat hoop ik dan toch 😉 denk aan de tent.  En het eten dat je in een supermarkt aankoopt wordt in verhouding ook goedkoper.

Niet te vergeten zijn er extra uitgaven vooraf: aanschaf materiaal, in ons geval tent, slaapzak, matje, rugzak, kookgerei, reisverzekering, kaarten, boeken,onverwachte medische kosten onderweg, kost voor de terugreis. Ook rekening houden met het feit dat er gedurende de periode dat  je van huis bent geen inkomen hebt en je leningen en eventuele andere vaste kosten blijven doorlopen. Voor je vertrek dien je dus wel voldoende reserve op je rekening te voorzien.

De innerlijke reis

Vast staat dat de camino op vele mensen een blijvende indruk nalaat. Het is een dagelijks verhaal van loslaten, terug naar de basics van het leven, het achterlaten van zekerheden, een zee van tijd,…

Omdat ik dat allemaal nog zelf moet ervaren deel ik de gedachten van enkele pelgrims in onderstaand filmpje. Hoe ik het zelf zal ervaren weet ik nog niet, maar als het zover is en ik loop ergens tussen Beerse en Santiago de Compostela zal ik mijn gedachten graag met jullie delen. Voorlopig doen we het dus met ervaringen van anderen:

Vragen, suggesties en citaten voor je innerlijke reis, in het nederlands, op pdf: http://www.espritduchemin.org/Nederlands/heldentocht0_files/Espritkaarten.pdf

Overnachtingsplaatsen

Image

Afhankelijk van de manier van reizen (tentje of niet) en je eigen ingesteldheid heb je verschillende mogelijkheden.

Je hebt pelgrims en je hebt luxe-pelgrims.
Een echte pelgrim stapt met zijn bagage op de rug, al dan niet voorzien van een tentje, en slaapt op een eenvoudige overnachtingsplaats.
Maar je hebt ook de luxe-pelgrim die overnacht in hotels en waarvan de bagage wordt achterna gebracht. Ja, echt, ze bestaan! Dan is het naar mijn gevoel geen echte pelgrimstocht, het moet een beetje authentiek blijven hé? 
In België en Noord-Frankrijk zijn er geen speciale overnachtingplaatsen voorzien voor pelgrims. Je kan wel gebruik maken van een lijst van particulieren die een slaapplaats voor pelgrims aanbieden, maar die lijst is niet echt lang te noemen. Dit houdt ook wel enkele nadelen in: je moet de plaats ongeveer 24u op voorhand reserveren en het is wel de bedoeling om ’s avonds die plek dan ook bereikt hebt.

Daarentegen geeft reizen met een tentje je wel die extra vrijheid en onafhankelijkheid om te kunnen stoppen waar en wanneer je wilt. Je kan gebruik maken van een camping, een warm douchke na een lange wandeldag lijkt me heerlijk! Of je kan je huisje in het wild  of op particuliere eigendom neerplanten. Wel even aan de eigenaar vragen of het o.k. is, dat lijkt me vanzelfsprekend. Met een welgemeende glimlach moet dat zonder twijfel lukken 😉

Eens verder Frankrijk in en zeker in Spanje vormt overnachten geen probleem meer, daar heb je de albergues en de hostels (pensions) die democratische prijzen hanteren. Mensen die met de tent op de rug vertrekken sturen hun tentje dan ook dikwijls met de post terug  eens ze aangekomen zijn in Zuid-Frankrijk. In refugios slaap je op slaapzalen, er zijn douches voorzien, al dan niet warm water. Soms is er een keukentje voorzien om te koken, soms kan je er ontbijten. Je betaald er een vaste bijdrage of een vrijwillige bijdrage. Je wordt er verwelkomt door een hospitalero, iemand die zich op vrijwillige basis inzet voor de opvang van de pelgrims. Meestal gelden volgende huisregels: licht gaat uit om 22u en weer aan om 6u, om 8u is bijna iedereen weer op pad. Op de foto hierboven zie je de slaapzaal van de pelgrimsherberg van Roncesvalles, er is plaats voor 120 pelgrims!

Veel keuze hebben we niet, we willen het eenvoudig, veel vrijheid, zoveel mogelijk onafhankelijk van anderen, dus gaan we dus voor een tentje!
Nadelen van het meenemen van een tentje: extra gewicht van tent, matje, slaapzak, kookgerei maakt toch al gauw 3kg extra op de rug om mee te zeulen.
En het moet natuurlijk altijd nog eerst aangekocht worden dus dat wordt een extra uitgave.

lijst van albergues op de Camino Frances:

beknopte afdrukbare pdf versie:

http://www.caminodesantiago.me/camino-de-santiago-guides/albergues-on-the-camino-frances/

  • uitgebreidere versie:

http://www.caminosantiago.org/cpperegri … CaminoId=1