Bestaat “de pelgrim”?

Bestaat de typische pelgrim wel?

Eerst even zoeken in de statistieken van 2011:

Van de 183400 pelgrims die dat jaar Compostela bereikten was 57% mannelijk, 57% was tussen 30-60 jaar oud, dus toch niet allemaal grijze hoofden, zoals ik verkeerdelijk had gedacht 😉 72% kwam via de Camino Frances en 1685 (0,92%) onder hen waren Belg. Tot zover de saaie cijfers. Mijn conclusie: veel te weinig Belgen en veel te weinig vrouwen, daar gaan we iets aan doen! 😉

uitgebreide statistieken kan je op deze link van het pelgrimskantoor te Compostela vinden: http://peregrinossantiago.es/eng/pilgrims-office/statistics/

uit welke landen komen de duizenden pelgrims en welke landen zijn het best vertegenwoordigd? Bekijk het op deze kaart: http://www.targetmap.com/viewer.aspx?reportId=22132

Kunnen er bepaalde eigenschappen aan “de pelgrim” toegeschreven worden? Jazeker, bepaalde zaken zie ik steeds terugkomen als het over pelgrims gaat zoals:

Pelgrims zijn natuurliefhebbers. Ze genieten ervan om in de buitenlucht te zijn, kunnen gefacineerd kijken naar een mooi uitzicht, een klein bloempje, het verloop van de seizoenen,…Iemand die er niet van houd om buiten te vertoeven begint meestal niet aan de tocht.

We zien ook dat pelgrims meestal zeer milieubewust zijn. Sommigen zijn er zich sterk van bewust dat we de natuurlijke rijkdommen van onze planeet aan het uitputten zijn, het natuurlijk evenwicht aan het verstoren zijn, enkel ten voordele van ons comfort. Voor enkelen onder hen is de onvrede hierover zo groot dat dit ook hun hoofdmotivatie wordt om op tocht te vertrekken. En niet zelden gaan ze na hun terugkomst hun leven helemaal anders inrichten, eenvoudiger leven, minder consumeren, hun waardebesef totaal veranderen,..

Pelgrims zijn mensen met een ‘open geest’. Een pelgrimstocht kan je nooit volledig plannen. Er zijn veel elementen waar je geen controle over hebt en onverwachte dingen die gebeuren. Neem nu het weer. Het is niet zo dat, zoals in de toeristische brochures, de zon altijd op je bolleke zal schijnen. Er zullen zeker regendagen zijn, misschien wel enkele dagen na elkaar zodat je kleren helemaal klammig worden van het vocht. Aangenaam is anders! Ja zal al eens een verplichte rustdag moeten inlassen t.g.v. spierpijn, vermoeidheid of ziekte. Als pelgrim moet je hier flexibel kunnen op inspelen. Anderzijds zijn er ook onverwachte positieve ervaringen zoals het ontmoeten van bijzondere mensen, het ontstaan van vriendschappen, spontaan hulp krijgen in moeilijke momenten,… Het zijn dikwijls deze onverwachte gebeurtenissen die een blijvende indruk nalaten, dikwijls voor de rest van je leven. Uit al deze ervaringen, zowel positieve als negatieve, kan je lessen trekken. Voorwaarde is wel dat je je geest hiervoor openstelt.

Pelgrims zijn mensen die er niet tegenop zien om het met minder comfort te leven. Ze zijn bereid om zich los te maken van een samenleving vol comfort en binnen te treden in de wereld van pelgrim waar er geen klasseverschil is, iedereen evenwaardig is en uiterlijk vertoon van geen tel is. Tijdens de tocht is het niet de bedoeling dat je van hotel naar hotel stapt hé. Wellicht zullen die luxepaardjes er wel zijn, maar kunnen we ze dan tot de echte pelgrim rekenen? Volgens mij niet. Tenzij je er een goede reden voor hebt , zoals een medische reden bijvoorbeeld, dan kan ik het wel begrijpen. Ik ga me er juist goed bij voelen om alle comfort achter te laten! Door de jaren bouw je altijd maar luxe bij op en ga je die zaken minder en minder waarderen, steeds naar meer verlangen. Tijd om terug van 0 te starten dus. Genieten van een tasje oploskoffie onderweg i.p.v. uit het dure espressotoestel thuis. Je zachte bed ruilen voor een eenvoudig matje en slaapzak om wakker te worden met de opkomende zon. Heerlijk toch?

Pelgrims hebben een doel. Daarmee bedoel ik niet het praktische doel ‘Santiago de Compostela’ maar ze ondernemen de tocht dikwijls met een eigen specifieke reden. Veel voorkomende doelen zijn: bezinnen over het leven, uit onvrede met je leven, het overlijden van iemand, je leven een andere wending willen geven, als bedanking,… Of zoals bij mij om mijn hoofd eens leeg te maken en rustig te kunnen nadenken over de toekomst.

Blijkbaar hebben de pelgrims die onderweg zijn toch heel wat gemeen, ze vormen een gemeenschap op zich waarin iedereen dezelfde rol heeft: op weg zijn. Lijkt me een mooi uitgangspunt. Was er buiten die pelgrimsgemeenschap ook maar wat meer van die gelijkheid merkbaar. Alles is toch zo ongelijk verdeeld hé?


 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s