Bestaat “de pelgrim”?

Bestaat de typische pelgrim wel?

Eerst even zoeken in de statistieken van 2011:

Van de 183400 pelgrims die dat jaar Compostela bereikten was 57% mannelijk, 57% was tussen 30-60 jaar oud, dus toch niet allemaal grijze hoofden, zoals ik verkeerdelijk had gedacht 😉 72% kwam via de Camino Frances en 1685 (0,92%) onder hen waren Belg. Tot zover de saaie cijfers. Mijn conclusie: veel te weinig Belgen en veel te weinig vrouwen, daar gaan we iets aan doen! 😉

uitgebreide statistieken kan je op deze link van het pelgrimskantoor te Compostela vinden: http://peregrinossantiago.es/eng/pilgrims-office/statistics/

uit welke landen komen de duizenden pelgrims en welke landen zijn het best vertegenwoordigd? Bekijk het op deze kaart: http://www.targetmap.com/viewer.aspx?reportId=22132

Kunnen er bepaalde eigenschappen aan “de pelgrim” toegeschreven worden? Jazeker, bepaalde zaken zie ik steeds terugkomen als het over pelgrims gaat zoals:

Pelgrims zijn natuurliefhebbers. Ze genieten ervan om in de buitenlucht te zijn, kunnen gefacineerd kijken naar een mooi uitzicht, een klein bloempje, het verloop van de seizoenen,…Iemand die er niet van houd om buiten te vertoeven begint meestal niet aan de tocht.

We zien ook dat pelgrims meestal zeer milieubewust zijn. Sommigen zijn er zich sterk van bewust dat we de natuurlijke rijkdommen van onze planeet aan het uitputten zijn, het natuurlijk evenwicht aan het verstoren zijn, enkel ten voordele van ons comfort. Voor enkelen onder hen is de onvrede hierover zo groot dat dit ook hun hoofdmotivatie wordt om op tocht te vertrekken. En niet zelden gaan ze na hun terugkomst hun leven helemaal anders inrichten, eenvoudiger leven, minder consumeren, hun waardebesef totaal veranderen,..

Pelgrims zijn mensen met een ‘open geest’. Een pelgrimstocht kan je nooit volledig plannen. Er zijn veel elementen waar je geen controle over hebt en onverwachte dingen die gebeuren. Neem nu het weer. Het is niet zo dat, zoals in de toeristische brochures, de zon altijd op je bolleke zal schijnen. Er zullen zeker regendagen zijn, misschien wel enkele dagen na elkaar zodat je kleren helemaal klammig worden van het vocht. Aangenaam is anders! Ja zal al eens een verplichte rustdag moeten inlassen t.g.v. spierpijn, vermoeidheid of ziekte. Als pelgrim moet je hier flexibel kunnen op inspelen. Anderzijds zijn er ook onverwachte positieve ervaringen zoals het ontmoeten van bijzondere mensen, het ontstaan van vriendschappen, spontaan hulp krijgen in moeilijke momenten,… Het zijn dikwijls deze onverwachte gebeurtenissen die een blijvende indruk nalaten, dikwijls voor de rest van je leven. Uit al deze ervaringen, zowel positieve als negatieve, kan je lessen trekken. Voorwaarde is wel dat je je geest hiervoor openstelt.

Pelgrims zijn mensen die er niet tegenop zien om het met minder comfort te leven. Ze zijn bereid om zich los te maken van een samenleving vol comfort en binnen te treden in de wereld van pelgrim waar er geen klasseverschil is, iedereen evenwaardig is en uiterlijk vertoon van geen tel is. Tijdens de tocht is het niet de bedoeling dat je van hotel naar hotel stapt hé. Wellicht zullen die luxepaardjes er wel zijn, maar kunnen we ze dan tot de echte pelgrim rekenen? Volgens mij niet. Tenzij je er een goede reden voor hebt , zoals een medische reden bijvoorbeeld, dan kan ik het wel begrijpen. Ik ga me er juist goed bij voelen om alle comfort achter te laten! Door de jaren bouw je altijd maar luxe bij op en ga je die zaken minder en minder waarderen, steeds naar meer verlangen. Tijd om terug van 0 te starten dus. Genieten van een tasje oploskoffie onderweg i.p.v. uit het dure espressotoestel thuis. Je zachte bed ruilen voor een eenvoudig matje en slaapzak om wakker te worden met de opkomende zon. Heerlijk toch?

Pelgrims hebben een doel. Daarmee bedoel ik niet het praktische doel ‘Santiago de Compostela’ maar ze ondernemen de tocht dikwijls met een eigen specifieke reden. Veel voorkomende doelen zijn: bezinnen over het leven, uit onvrede met je leven, het overlijden van iemand, je leven een andere wending willen geven, als bedanking,… Of zoals bij mij om mijn hoofd eens leeg te maken en rustig te kunnen nadenken over de toekomst.

Blijkbaar hebben de pelgrims die onderweg zijn toch heel wat gemeen, ze vormen een gemeenschap op zich waarin iedereen dezelfde rol heeft: op weg zijn. Lijkt me een mooi uitgangspunt. Was er buiten die pelgrimsgemeenschap ook maar wat meer van die gelijkheid merkbaar. Alles is toch zo ongelijk verdeeld hé?


 

Advertenties

Ze is aangekomen!

IMG_1880

Verleden week viel ze in mijn brievenbus 🙂 Mijn lidkaart van het Vlaams Compostelagenootschap.

Nu hoor ik er officieel bij. Bij het woord ‘genootschap’ moet ik altijd denken aan de Middeleeuwen en de Ridders van de Ronde Tafel en de jonkvrouwen met de mooie lange kleren, de speciale hoeden, de koene ridders die strijden voor de hand van hun geliefde, de muziek en de gedichten van de minnestrelen en troubadours. Ben in mijn gedachten weer aan het afdwalen en alles weer aan het romantiseren denk ik 🙂 In die kastelen zal het best wel koud geweest zijn en dan al die oorlogen en de arme boeren die hard moesten werken om dan hun oogst aan de kasteelheer af te geven, om dan nog te zwijgen van de dodelijke pest! En daarbij, ik heb mijn koene ridder al gevonden, al is Eric eerder het type ‘minnestreel’ denk ik 😉

‘De ridders van de Ronde Tafel ‘dat was toch ook een genootschap, of heb ik het mis? Even nog wat dieper graven in mijn geheugen en ik weet ook nog dat de tafel rond was omdat iedereen die rond de tafel zat een gelijkwaardige inbreng had en even belangrijk was  (aan een rechthoekige tafel zit de baas of leider altijd aan de kop en heeft bijgevolg ook het laatste woord).

Momenteel zijn er 2400 gezinnen lid van het Vlaams Compostelagenootschap. Met z’n allen rond de tafel zitten is er dus niet bij. En het genootschap is 27 jaar geleden opgericht, dus helemaal niet uit de Middeleeuwen. Daar gaan mijn romantische dromen…

Het Compostelagenootschap biedt de toekomstige pelgrim alle mogelijke informatie, ze leveren de geloofsbrief en het stempelboekje af, organiseren bijeenkomsten, infodagen, hebben een bibliotheek, en een informatieve website, verschillende werkgroepen,…

www.compostelagenootschap.be/

Wat stop je in je rugzak?

Onder pelgrims is er een populair gezegde: alles wat je thuis laat is mooi meegenomen! Dit om duidelijk te maken dat weinig meenemen alleen maar in je eigen voordeel is. Ideaal is het gewicht dat je op je rug draagt te beperken tot 10kg voor een man en 8kg voor een vrouw. Voeding en drank komen er nog als extra bovenop. De weegschaal zal dus moeten gebruikt worden!
Eén ding is zeker: je little black dress en je hakken laat je thuis!!! 😦  Juwelen en andere waardevolle spullen ook. Jeansbroek en andere katoenen spullen ook.
Eisen gesteld aan kleding: licht en sneldrogend. En natuurlijk strijkvrij, zo bespaar je het extra gewicht van strijkijzer en strijkplank op je rug  ;-). Ga naar een degelijke winkel waar je goed geïnformeerd wordt en kies voor goede kwaliteit!
Schoenen: liefst hoge wandelschoenen om water en modder en steentjes zoveel mogelijk buiten je schoenen te houden. Normaal gezien kan je de tocht met 1 paar schoenen uitlopen.  Een paar lichtgewicht wandelsandalen type ‘Teva’ (ge weet wel van die lelijke, totaal niet elegante, maar wel goed zittende gedrochten 😉  ) zullen ook van pas komen. Voor vertrek reserveer ik nog een extra paar schoenen in buitensportzaak  ‘De Wandelstok’ te Beerse. Dit is de winkel van onze buren, waar ik graag wat reclame voor maak, omdat ze iedereen bijstaan met goede raad en kwaliteitsproducten aanbieden. Bij eventuele panne onderweg zijn ze bereid ons de gereserveerde schoenen via de post onder ‘poste restante’ op te sturen. Ze worden dan onderweg in een postkantoor naar keuze afgeleverd. Het is trouwens ook een goed idee om teveel aan bagage onderweg terug naar huis te sturen.
Hieronder een voorbeeld van een paklijst
Rugzak met regenhoes
Kleding (incl. wat je aanhebt)

  • 1-2 thermische onderlijfjes
  • 3 onderbroeken
  • 2 BH’s
  • 1 paar dunne sokken
  • 3 paar stevige trekkingkousen (kort en/of lang)
  • 2 polobloesjes
  • 1 hemd dun, korte mouwen
  • 1 trekkingbroek lang, afritsbaar
  • 1 trekkingbroek kort
  • 1 short
  • 1 zwempak
  • 4 zakdoeken
  • 1 fleece
  • 1 regenvest of regencape
  • 1 zonnehoed
  • 1 paar (hoge) trekkingschoenen
  • 1 paar lage schoenen of sandalen

Slaapgerief

  • 1 slaapzak
  • 1 slaapmatje
  • broek+t-shirt: die overdag ook draagbaar zijn

Wasgerief

  • 2 kleine handdoekjes
  • 2 washandjes
  • zeep, tandenborstel, tandpasta, scheergerief (sommige pelgrims laten baard groeien) kam
  • persoonlijke verzorging en hygiëne

Allerlei
  • documenten (I.K., geloofsbrief)
  • geld, bank- en kredietkaart
  • schrijfgerief, tekenschrif
  • wandelgidsen en kaarten
  • kompas (in Spanje niet nodig)
  • 10 m koord, 6-8 veiligheidsspelden
  • zaklamp met ev. reservebatterij
  • fototoestel en geheugenkaartje(s);
  • adressenlijst, telefoonnummers
  • drinkfles 1l,beker, bestek, bord
  • zonnebril, zonnemelk
  • aansteker
  • 1 wc-rol
  • naaigerief
  • taalgids Spaans
  • lectuur
  • E.H.B.O.
  • Europese Ziekteverzekeringskaart
  • persoonlijke medicatie
  • immodium
  • middel tegen spierpijnen
  • ontsmettingsmiddel
  • Compeed ( blaren)
  • degelijk zakmes
  • pijnstillers
  • gsm en lader
  • wandelstokken
  • tablet? blog bijhouden 😉
  • broeksriem, onderweg zullen we ongetwijfeld afvallen!
  • kleine tube biologisch afbreekbaar wasmiddel

kampeerspullen

  •  tent
  • slaapzak
  • kookvuurtje
  • kookpotje en pannetje
  • iets waterdicht om op te zitten, een zitlapje zal ik het maar noemen

 

Om alles handig op te bergen en gemakkelijk terug te vinden pakken we elk onderdeel (slaapgerief,toiletgerief,…) apart in in een plastiek zakje of beter nog een nylon zakje dat je sluit met een trekkoordje.

Omdat je zo weinig kleding bij hebt zal je regelmatig, indien mogelijk, elke dag een klein wasje moeten doen. De kleding spoelen is vaak ook al genoeg. In vele steden vind je wassalons of je kan altijd wel ergens gebruik maken van een riviertje ofzo (vandaar de biologisch afbreekbare zeep). Door middel van een paar wasknijpers hang je alles te drogen bv. aan de spanlijn van de tent of desnoods aan je rugzak. Bij regenweer is het raadzaam het wasje even uit te stellen.

Kleding wordt voor vertrek nog goed nagekeken op eventuele losse knopen, losgekomen naden,…

Ongeruste moeder…

telefoongesprek tussen mijn moeder en mij:

‘ik heb je blog gelezen’

‘ja, en?’

‘zeg, is da ni gevaarlijk?’

‘hoe, gevaarlijk?’

‘wel ja, zo te voet naar Compostela trekken?’ ‘er kan toch vanalles gebeuren?’

‘maar nee, en daarbij wa zou er kunnen gebeuren? St-Jacobus zal mij wel beschermen zeker?’

‘denkt ge? daar zou ik toch ni teveel op rekenen zenne!’ Ik probeer iets anders te verzinnen om haar gerust te stellen maar er schiet mij niet direct iets te binnen. Eigenlijk had ik wel kunnen denken dat mijn moeder niet echt gelooft in de beschermende krachten van de heiligen 🙂

‘en Eric zal mij ook wel beschermen!’ flap ik er uit.

‘oh, Eric gaat ook mee?’

‘ja, natuurlijk’ zei ik op overtuigende toon maar tezelfdertijd besefte ik dat Eric eigenlijk nog niet voor 100% zeker heeft toegezegd om mee te gaan.  Er rust dus een grote verantwoordelijkheid op Eric’s schouders: meegaan om mij te beschermen

Mijn eigen, levende beschermengel. Dat zie ik wel zitten. 😉

Later las ik het volgende in de gids ‘Praktisch pelgrimeren’ van het Compostelagenootschap wat mijn moeder misschien wel kan overtuigen:

“Over je veiligheid tijdens de tocht hoef je je geen zorgen te maken, ook niet als je in je eentje onderweg bent. Voorzover ons bekend zijn er geen pelgrims die door toedoen van derden, kwaadwillende lieden, echt in gevaar zijn geweest. Natuurlijk zijn er altijd weer verhalen over min of meer gevaarlijke verkeerssituaties, spannende of vervelende ontmoetingen, en momenten waarop iemand zich al dan niet terecht niet op z’n gemak voelde en mogelijk zelfs bedreigd. Maar de Camino is niet onveiliger dan een gewone tocht door België of Nederland……Wees echter altijd, vooral in grotere steden , op je qui-vive en gebruik je verstand.”

Met andere woorden: als ik mijn verstand gebruik kan er weinig gebeuren. Ik (of wij) zal (zullen) echt niets niks doen waar ik mij niet goed bij voel of gevaarlijk is hoor mams!